Monitorowanie, zgłaszanie i weryfikacja emisji

Każdy obiekt objęty EU ETS musi mieć pozwolenie od kompetentnej instytucji na emitowanie wszystkich sześciu gazów cieplarnianych kontrolowanych według ustaleń Protokołu z Kioto. Warunkiem przyznania pozwolenia jest zdolność podmiotu do monitorowania i zgłaszania emisji wydzielanych przez zakład. Pozwolenie takie różni się od uprawnień (limitów) emisji: pozwolenie określa wymogi w zakresie monitorowania i zgłaszania emisji dla danego obiektu, natomiast uprawnienia do emisji są jednostkami, którymi w systemie można handlować.

Podmioty muszą zgłaszać generowane przez siebie emisje gazów cieplarnianych objętych EU ETS po zakończeniu każdego roku kalendarzowego. Komisja Europejska wydała zbiór wytycznych w zakresie monitorowania i zgłaszania emisji, do którego należy się stosować.

Raporty muszą być sprawdzone przez niezależnego weryfikatora na podstawie kryteriów określonych w prawodawstwie dotyczącym EU ETS, a następnie są podawane do wiadomości publicznej. Podmioty, których raporty w zakresie emisji za zakończony rok nie przeszły pomyślnie weryfikacji, nie mogą sprzedać swoich pozwoleń do momentu zatwierdzenia skorygowanego raportu przez weryfikatora.

Doświadczenie wykazało pewne rozbieżności pomiędzy praktykami z zakresu monitorowania, zgłaszania i weryfikacji w rozmaitych państwach członkowskich. Aby rozwiązać ten problem, a przez to wzmocnić funkcjonowanie i wiarygodność EU ETS, Komisja proponuje, by od roku 2013 zastąpić obecnie obowiązujące wytyczne zharmonizowanymi uregulowaniami prawnymi. Wynikałyby z tego korzyści dla weryfikatorów, którzy dzięki temu mogliby starać się o akredytację ważną na obszarze wszystkich państw członkowskich UE.